در این صفحه میتوانید تمام مطالب مرتبط با «spring summer fall winter and spring (2003) watch online» را مشاهده کنید. آخرین مقالات و منابع در دسترس هستند.
خلاصه مطالبی که در این صفحه می خوانید : اسرافیل جشنواره فجر ۱۳۹۵ و چراغ های نا تمام جشواره فجر ۱۳۹۵ و بدون تاریخ بدون امضاء ، جشنواره فجر 1395 و فِراری ، جشنواره فیلم فجر 1395 و سارا و آیدا جشنواره فجر ۱۳۹۵ و اجاره نشین ها 1365 و ٍElle 2016 و La Luna 1979 و رقص خاک 1370 و گال 1365 و نزدیک تر 1393 و Sense and Sensibility 1995 و یحیی سکوت نکرد 1393 و Crouching Tiger Hidden Dragon Sword of Destiny 2016 و Lust, Caution 2007 و خشم و هیاهو 1394 و بادیگارد 1394 و خنده های آتوسا 1993 و Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring 2003 و 3iron ,
با استفاده از لینک های زبر می توانید به مطالب مورد نظر خود در سایت
یادداشت هایی آماتور از فیلم و سینما دسترسی پیدا کنید
عشق مرده زنده نمی شود
اولین فیلم جشنواره امسال رو امروز دیدم ،اسرافیل ساخته آیدا پناهده فیلمساز جوان که به نظرم رضایت بخش بود . آنقدر فیلم بد وطنی دیده ایم که فیلمی با داشتن حداقل داستانی و حداقل جذابیتی رضایتمان را جلب میکند. پناهنده دو سال پیش فیلم ناهید را داشت با لوکشین های خوب شمال که این ویژگی در بیشتر بخش های اسرافیل تکرار شده ، فضای شمال ، صدای باران به خصوص نمای شهر از قبرستان طراوت خوبی به فیلم داده بود . هر چقدر لوکشین های شهرهای بزرگ زشت و بی ریخت و یأس آور هستند لوکیش های جایی مثل شمال به یاد بیینده می آورد که می شود در این مملکت هم زیبایی دید اما اگر آن هم خراب نشود ، بگذریم از این بروم سراغ فیلم . پناهنده در ناهید با محور قراردادن یک زن مطلقه که با مشکلات سنتی و اجتماعی دسته و پنجه نرم می کند ، سینمای شبه فمیتستیش را آغاز میکند و در اسرافیل با پرداختن به زندگی دو زن آن را ا...
ادامه مطلب دومین فیلمی که از جشنواره دیدم دفاع مقدسی است ، چراغ های نا تمام ، میخواستم عنوان بازتولید چرندیات را برای آن انتخاب کنم اما دیدم زیادی است این عنوان . چون فیلم هیچ است و هیچ از چرند هم هیچ تر است . مجید صالحی در نقشی جدی ظاهر شده ، نویسنده ای که ایده آلیست خداترس است و حلال و حرام میکند و حاضر نیست هر چیزی بنویسد و هر کاری را ترجمه کند . ترجیح میدهد کارگری کند اما تن به هر کار نوشتاری ندهد .
چراغ های نا تمام فیلمی سفارشی است که شخصیت اولش کار سفارشی قبول نمی کند . اما کوله ای بازمانده از ۱۵ شهید گمنام توجه او را جلب می کند و می تواند کار سفارشی جالبی باشد ، با همین برهان می شود خود فیلم را نیز توجیه کرد . کار سفارشی خوب نیست چون خلاقیت و آزادی مؤلف را از بین می برد و اساسا هنر را زیر سوال می برد . اما خوب کار سفارشی که برای فکر خودی باشد نه تنها توجیه پذیر بلکه واجب هم هست ، می بایست با...
ادامه مطلب اصغر فرهادیسم نیمه حاد
بدون تاریخ بدون امضا دومین ساخته وحید جلیلوند است ، فیلم اول او یعنی چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت دو سال پیش در جشنواره حضور داشت و موفق به دریافت سیمرغ هم در فیلم اولی ها شد ، انصافاً برای کار اول هم فیلم خوبی بود. دیدن فیلم قبلی کارگردان ، لیست بازیگران ، تعریف و تمجیدهای بسیار از فیلم در فضای مجازی و همچنین از سوی دوستان و صد البته کاندیداتوری فیلم در بخش های مختلف برای سیمرغ انتظارم را برای دیدن یک فیلم خوب دو چندان کرده بود .
فیلم خیلی خوب آغاز می شود و درگیر می کند بیننده را ، یک پزشک ( امیر آقایی ) با ماشینش به موتور یک خانواده فقیر می زند ، پدر خانواده ( نوید محمد زاده ) پسرش امیر علی را به بهداری نمی برد بعد از تصادف ، اما در ساعت سه شب حال پسر بچه (امیر علی ) خراب می شود و بعد از رسیدن به بهداری تمام می کند . کاوه که در پزشکی قانونی کار می کند روز بعد با جسد پسر ...
ادامه مطلب شکاف طبقاتی
روز آخر جشنواره فیلم رو دیدم ، محسن تنابنده در نقش نادر که بار اصلی فیلم را به دوش می کشد و ترلان پروانه در نقش گلنار دختر ۱۷ ساله فومنی که دختر فراری است و به عشق فِراری ۹.۵ میلیارد دلاری به تهران آمده . لانگ شات های بسیاری در طول فیلم از تهران زشت و بی رحم می بینم ، سوژه فیلم شکاف طبقاتی است . نادر جبهه رفته که تاکسی می راند با گلنار در خیابان برخورد می کند و سعی می کند از او مراقبت می کند. نادر یک صبح تا شب با دختر فراری همراهی می کند تا او را به آرزویش که دیدن فِراری است برساند ، اما قهرمان جنگ هم نمی تواند در نهایت قهرمان دهه نود باشد و ناجی نسل نو باشد. شکاف آنقدر عمیق است که همه را می بلعد ، چه آقازاده ها را چه دختران فراری را .
به شخصه به سوژه فیلم علاقمندم و درد جامعه است . اما به طبع، فیلم های که از صافی مجوز وزارت ارشاد عبور می کنند نمی توانند کل صورت مسئله را هم ع...
ادامه مطلب آخرین فیلمی که در جشنواره امسال دیدم ، بسیار ضعیف و بیخود و بی حس و حال بود .از میان شش فیلمی که امسال در جشنواره دیدم ( ماجرای نیمروز ، چراغ های نا تمام ، فراری ، بدون تاریخ بدون امضا ، اسرافیل و سارا و آیدا ) ضعیف ترین همین فیلم مازیار میری بود و اصلا باورم نمیشد سازنده سعادت آباد و حوض نقاشی همچین فیلم سطحی بسازد . با ارفاق فیلم در حد یک فیلم تلویزیونی است که ارزش دوستی و پای دوست ماندن را در سکانس آخر یادآوری می کند . شخصیت ها ، قصه و روابط درگیری در ذهن بیننده ایجاد نمی کند . بازی مصطفی زمانی (سعید) بسیار بد بود در یک نقش منفی ، هیچ وقت نمی تواند بازیگر شود یوزارسیف سینمای ایران ، پگاه آهنگرانی (آیدا) بازیش قابل قبول تر بود و بهترین بازیگر فیلم به نظرم غزل شاکری (سارا) است. مابقی شخصیت ها هم که فرعی و بی اهمیت بودند.
مناقصه های میلیاردی بسیار کودکانه نشان داده شده با آن پاکت های نامه...
ادامه مطلب دیدن فیلم های دهه شصت لذت بخش و کنجکاو برانگیز است به چند دلیل :
یک) دیدن بازی بازیگران قدیمی ؛ عزت الله انتظامی ، اکبر عبدی ، حسین سرشار ، ایرج راد ، منوچهر حامدی ، رضا رویگری ، حمیده خیرآبادی ، فریماه فرجامی و سیاوش طهمورث در اجاره نشین ها ایفای نقش دارند و تماشای دوباره بازیشان خیلی جذاب است . دو) فضای اجتماعی آن دوران را می توان از فیلم ها برداشت کرد ، نوع پوشش مردم ، نوع وسایل نقلیه ، معماری ساختمان ها و حتی شوخی ها و ادبیات عامیانه بین مردم .سوم) درصد فیلم های خوب این دهه با وجود جنگ و فضای اختناق سیاسی و فرهنگی ، بیشتر از دهه های بعدی است . فیلم ها یک حداقلی را دارند اگر عالی هم نباشند ، یعنی سطح متوسط کیفی سینمای ایران بالاتر است در دهه شصت، با اینکه امکانات هم بسیار کمتر بوده و از بدنه ی سینما بسیاری مهاجرت کرده اند و فیلمسازان نو هم هنوز فیلمسازی را یاد نگرفته اند.
چهار) دهه ش...
ادامه مطلب یکی از رقبای فروشنده ی اصغر فرهادی در اسکار غیر انگلیسی زبان امسال است. شباهت سوژه ای با فروشنده دارد ، تجاوز ، اما محتوی و پیام متفاوت. Elle (او )با شروعی تکان دهنده همراه است، به زنی که نمیدانیم کیست به شکل وحشیانه و خشونت آمیزی توسط یک مرد ماسک به چهره ، تجاوز می شود . اما انگار با یک قربانی طرف نیستم ، زن خیلی راحت دوش می گیرد و شام سفارش می دهد ، به پلیس هم خبر نمی دهد ، خیلی خونسردتر و راحت تر از آنچه که انتظار داریم به نظر می رسد . رفته رفته با شخصیت زن ( میشل ) آشنا میشویم ، از کودکی و گذشته اش گرفته تا شغل و ارتباطش با همسر دوستش و همچنین اعضای خانواده اش ( مادرش ، پسرش و همسر سابقش).
ریشه رفتارهای میشل در کودکی اوست و اینکه پدرش یک قاتل زنجیره ای بوده و گویا خود میشل هم در جاهایی درگیر و همراه جنایات است. دنیای فیلم بسیار منزجر کننده است ، بچه دوست دختر وینست پدرش دوست وینست اس...
ادامه مطلب La Luna 1979 (ماه)
ادیپ اسطوره ی یونانی است که پدرش را کشت و با مادرش ازدواج کرد. در روانشناسی فروید ، عقده ادیپ به تمایل جنسی پسر به مادر گفته می شود که همراه است با حس رقابت با پدر . فیلم در مورد مادر و پسری نوجوان ( ۱۵ ساله ) است ، مادر ( کاترینا ) اپرا می خواند و زیباست ، پسرش (جو) اما دچار بحران سن بلوغ است و اعتیاد هم پیدا کرده. ارتباط و کشش مادر و فرزندی حتی به رابطه جنسی هم میرسد. مادر در بخش های پایانی قصه پدر واقعی را به پسرش معرفی می کند و لحظات آخر فیلم با چرخشی به سوی پدر و تمرکز روی پدر بودن همراه است ، انگار که نبود پدری قوی بالای سر جو او را به این روز انداخته . موسیقی و اپرا خوانی در بخش های بسیاری همراه فیلم است، موسیقی فیلم و لوکیشن های شهر رم جذابتر از قصه فیلم بود برای من .
امتیاز من به فیلم : 6 از 10 ...
ادامه مطلب ابوالفضل جلیلی فیلم های بسیاری ساخته که در ایران اکران نشده اند ، رقص خاک تولید ۱۳۷۰ است و بعد از بیست و چهار سال در گروه هنر و تجربه اکران شد. تعدادی از فیلم های او در صدا و سیما نمایش داده شده اند، آن هم در سالی که محرم با نوروز همزمان بود و به گفته خود جلیلی صدا و سیما نمی دانست چه فیلم هایی پخش کند که صدای کسی در نیاید!
ابوالفضل جلیلی :
"یک سال در تلویزیون، ماه محرم با عید سال نو همزمان شده بود. مدیران صدا و سیما نمی دانستند چه برنامه ای پخش کنند که صدای کسی را درنیاورد و مشکل ساز نشود. من در دفتر یکی از مدیران تلویزیون به شوخی پیشنهاد دادم و گفتم فیلم های من را پخش کنید. بعد از آن که بیرون آمدم هم به چند خبرنگار زنگ زدم و از آن ها خواستم این خبر را پیگیری کنند. پیشنهاد شوخی من به گوش آقای لاریجانی هم رسید و گفته شد که به شرطی فیلم هایت را نمایش می دهیم که زمان پخش، ۱۲ شب به بعد باش...
ادامه مطلب گال سومین ساخته بلند ابوالفضل جلیلی است در میان 15 فیلم بلندی که تا به امروز ساخته، فیلم در سال 1365 ساخته شده و قصه ی نوجوان روزنامه فروشی به نام حامد زادراه است که به خاطر بودن اعلامیه در برخی از روزنامه هایش در زمان پهلوی ( 1357 ) دستگیر و روانه دارالتأدیب می شود. در دارالتأدیب او تازه وارد است اما رفته رفته خورد را با شرایط جدید وفق می دهد. آنچه جلیلی به نمایش در آورده بسیار وحشتناک است اما باورش سخت نیست، چه انتظاری می شود داشت وقتی بیرون جامعه اینطوری است در داخل ندامتگاهها و زندان ها چطور باید باشد ، الان وضع برای نوجوانان بزهکار و کودکان کار به شرایط بدتر از آن سال ها باید باشد. خود کارگردان در پاسخ به سؤالی که آیا آنچه ساخته به واقعیت نزدیک است؟ پاسخ میدهد :
"آنچه در واقعیت جریان داشت بسیار وحشتناک تر از آن چیزی بود که در فیلم به نمایش در آمده است. من در آن مکان به دنبال هنر در...
ادامه مطلب نزدیک تر اولین ساخته مصطفی احمدی است. مصطفی احمدی سال ها دستیار کارگردان فیلمسازهایی چون پوران درخشنده و رخشان بنی اعتماد بوده است.فیلم نامه نوشته بهرام توکلی و هستی بروشتنی است.بازیگران سرشناسی چون صابر ابر،پگاه آهنگرانی،پارسا پیروز فر،ستاره اسکندری و محمد بحرانی (گوینده جناب خان،آقوی همساده و ببعی)در نزدیک تر نقش آفرینی کرده اند.
فیلم خیلی خوب آغاز می شود،بیننده همراه با مهتاب(پگاه آهنگرانی) کنجکاو می شود که دلیل دروغ علی(صابر ابر) را بداند و با گذشته او و خانواده اش آشنا شود.اما این شروع خوب خیلی دوام نمی آورد و فیلم ول می شود و رفته رفته بی معنی و بد پیش می رود و کلیشه ای به اتمام می رسد.در روز پختن آش پشت پا، دنیای سیاهی و تباهی رو به روشنی می گذارد اما بدون دلیل و بدون روایت و بدون زمینه سازی ، این هم از معجزات سینمای ایرانی است که می تواند در یک چشم بهم زدن مشکلات و معضلاتی را که د...
ادامه مطلب سومین فیلم انگ لی است که دیدم و بسیار متفاوت از نظر فضا و زبان و فرهنگ با دو فیلم قبلی که از او دیدم (ضیافت عروسی و بخور بنوش مرد زن) اما به لحاظ محتوی از آن دو فیلم دور نیست و موضوع هر سه فیلم حول و حوش رابطه ،عشق و خانواده است.تفاوت دیگر آن است که این بار انگ لی بر خلاف دو فیلم اشاره شده،سناریویی اقتباسی از اما تامپسون(Emma Thompson) را کارگردانی کرده است و نویسنده سناریو خودش نیست.سناریو بر اساس رمانی همنام با فیلم از جین آستین (Jane Austen) نویسنده انگلیسی است که در سال 1811 منتشر شده .اما تامپسون که در فیلم نیز نقش آفرینی کرده (در نقش الینور) برنده اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی از اسکار سال 1996 شده است و برای بهترین نقش اول زن نیز نامزد شده ، اما نتوانسته اسکار این بخش را بدست آورد .فیلم در همان سال برنده خرس طلای جشنواره برلین نیز بوده است .
قصه در مورد خانواده ی دشوود (Dashwood)د...
ادامه مطلب یحیی سکوت نکرد فیلم اولی نسبتاً خوبی است و من بدم نیامد. بعد از مدت ها دوباره بازی معتمد آریا را دیدم و چه خوب بود، بازی ماهان نصیری ندا هم در نقش یحیی خیلی خوب بود و این نشان دهنده ی کار خوب کارگردان است که توانسته این بازی خوب را از این کودک در این نقش سخت بگیرد.
کارگردان کاوه ابراهیم پور است و تهیه کننده تینا پاکروان ، فیلم در گروه هنر و تجربه اکران شده . باید گفت که این چند سال اخیر فیلم اولی ها از کارکشته ها و با تجربه ها بهتر فیلم ساخته اند، نمونه اش فیلم سعید روستایی، ابد و یک روز، که به نظرم بهتر از فروشنده فرهادی بود، اما به صلاحدید و شاید پارتی بازی فروشنده نماینده اسکار ایران شد.
شخصیت اول فیلم کودک است، اما فیلم ژانر کودک نیست، فیلم ساده است اما حرف برای گفتن دارد هم در مورد سقط جنین، هم در مورد کودکان، هم در مورد مهر مادری، هم در مورد قضاوت و سکوت و حتی در مورد فضای اجتماعی ...
ادامه مطلب یک قسمت چینی از سریال بازی تاج و تخت (Game of Thrones)
گیم آف ترونز سریال عظیمی است و جذاب و پر مخاطب ، شاید اجحاف باشد این فیلم را به آن ربط داد ، اما با ارفاق می توان گفت فیلم یک قسمت چینی با صحنه های اکشن بسیار شمشیر بازی از سریال گیم آف ترونز است. فیلم جزء اکشن خوب چیزی ندارد. متأسفانه هنوز فیلم انگ لی با نام ببر خفته اژدهای پنهان (Crouching Tiger Hidden Dragon) را ندیدم و نمی توان قیاسی با آن داشته باشم، شاید این فیلم تقلیدی بد از فیلم انگ لی باشد. ...
ادامه مطلب فیلم های بسیاری در مورد جنگ جهانی دوم ساخته شده اند، چه با قصه های مستقیم در مورد جنگ و میادین جنگی، چه غیر مستقیم با نشان دادن تأثیرات جنگ در شهرهای پشت جبهه و تغییرات اقتصادی و اجتماعی جوامع مختلف، اما بیشتر این فیلم ها در مورد اروپا و به خصوص آلمان و فرانسه و انگلستان (به طور کلی غرب) هستند و عمدتاً با نگاه فاتحان به جنگ. و به نسبت کمتر فیلم با نگاه شرقی به جنگ جهانی دوم ساخته شده، مثلا چندتا فیلم از دید ژاپنی ها در مورد جنگ جهانی دوم داریم ؟جنگ جهانی دوم جدا از اهمیت تاریخی هنوز بسیاری از مسائلش بر سیاست روز تأثر گذار است. بگذریم می گویند تاریخ را همیشه فاتحان می نویسند. فیلم انگ لی در بستر تجاوز و حمله ژاپن به چین در جنگ جهانی دوم است. ژاپن موفق به اشغال بخش هایی از چین( مانند تایوان، هنگ کنگ و منچوری و ...) شد و به بسیاری دیگر از بخش های چین نیز حمله کرد اما موفق به اشغال نشد.
فیلم...
ادامه مطلب خشم و هیاهو نه Rashomon کوروساوا است که بی حقیقتی را نشان دهد و نه The Grim Reaper برتولوچی است که اجتماع و زندگی شخصیت ها را تصویر سازی کند.دو فیلم اشاره شده فرم روایی خاصی را با هدفی منطقی و مشخص انتخاب کرده اند ، اما خشم و هیاهو معلوم نیست این فرم روایی به چه کارش می آیدو چرا کارگردان سراغش رفته ؟ قصه بد نیست اما نیمه نا تمام است و ضعیف . شخصیت ها عمیق نیست اند تا روایت هایشان هم قابل درک و قابل باور باشند .آنقدر ضعیف به عشق و رابطه حنا (طناز طباطبایی) و خسرو ( نوید محمد زاده ) پرداخته شده که سکوت حنا و حرف نزدنش در حضور والدین مقتول و خسرو را نمی شود فهمید و باور کرد .
کاری به شباهت حنا و شهلا جاهد ندارم یا شباهت گریم خسرو و مرتضی پاشایی با کلاه و عینک ، اما چه با الهام از پرونده جنجالی و مبهم شهلا جاهد و ناصر محمد خانی و چه بدون الهام از آن ایده اولیه ایده ی خوبی است،آنچه خوب نیست ...
ادامه مطلب حاتمی کیا کارگردان سفارشی ساز ، ایدئولوژیک ، طرفدار حاکمیت و نظام است اما باید اعتراف کرد که کار بلد است و می تواند خوش ریتم و با احساس فیلم بسازد و در بیننده تأثیر بگذارد . همین بادیگارد سراسر شعار است اما چون حاتمی کیا آن را ساخته تمسخر آمیز نیست .
بادیگارد مثلاً موضوع دهه نودی دارد . به نابغه های جوان هسته ای و سیاسیون دارای پرونده مالی و غیره پرداخته اما حاج حیدر ذبیحی ( پرویز پرستویی ) همان حاج کاظم آژانس شیشه ای است ، سوژه تکراری است ، پیام تکراری است ، همکاری زوج پرستویی و حاتمی کیا تکراری است اما ملال آور نیست چون کارگردان کارش را بلد است ، بلد است یک نگاه تکراری را چند دهه به بیننده غالب کند. تغییرات حاتمی کیا و فیلم هایش از جنس تغییر محتوایی و تغییر در جهان بینی نیست ، خواست و اصول همان است و فقط شیوه پرداخت و انتقال تغییر میکند هر از گاهی .
در این سینمای کم ریسکِ خالی از قهرما...
ادامه مطلب خنده های آتوسا فیلمی است تماماً در داخل قطار ، با فضایی مثلاً جنایی و معمایی ،در عین حال پر از دیالوگ های که کمکی به قصه نمی کنند و مبهم و سرگردان هستند ،مانند دیالوگ بین دکتر و موسی ( فروتن و بازغی) در مورد استانبول ،همچنین شخصیت هایی که اصلاً به بیننده معرفی نمی شوند و برخی کاملاً اضافی هستند مانند مرد قوی هیکل کچلی که در یکی دو صحنه هست و دیگر چیزی از او نمی بینیم و نمی فهمیم که کجای قصه است ، یا فردی که به تنهایی در داخل کوپه است و به رییس خود گزارش می دهد تا پایان هم ارتباطش با بیرون کوپه مشخص نمی شود و پا در هوا می ماند برای بیننده . فیلم بی سر وته ، آشفته ،بی قصه و بی معنی است متأسفانه . چون تمرکزی در قصه و شخصیت ها نمی بینیم و نمیفهمیم حرف فیلم بالأخره چیست.گویی تلاشی سراسیمه بوده کل فیلم برای رکورد زنی در مدت زمانی فیلمبرداری و ثبت در گینس.
قهرمان داستان در این آشفته بازار دکتر ج...
ادامه مطلب بهار،تابستان،پاییز،زمستان... و بهار
اولین فیلم از این کارگردان نامدار کره ای کیم کی دوک (Kim Ki-Duk) است که دیدم و آنقدر شیفته این فیلم شدم که راغب هستم هر چه زودتر سایر ساخته های او را ببینم . فیلم زیباست ، شاعرانه است، آرام است ، مینیمال است ، کم دیالوگ است ، با طراوت است ، الهام بخش است ، در عین سادگی عمیق است ، سرشار است از تصاویر زیبا و قاب بندی ها هنرمندانه که گویی تمام فیلم نقاشی است متحرک که در برابر ما می گذرد .
فیلم پنج اپیزود دارد، بهار-تابستان-پاییز-زمستان و دوباره بهار ،هر اپیزود نمایانگر دوره ای از زیست و نمو آدمی است . بهار تولد و کودکی است ، تابستان بلوغ و جوانی ،پاییز میانسالی و غم ، زمستان پیری ، پختگی ، مرگ و البته پایانی برای آغازی دیگر . لوکیشن فیلم در طبیعتی بکر و زیباست ، در یک صومعه کوچک شناور بر دریاچه ای کوچک که محصور شده با کوهستان و جنگل . صومعه یک در منقش دا...
ادامه مطلب دومین فیلم کیم کی دوک است که دیدم ، فیلم 88 دقیقه ای که در سال 2004 ساخته شده.همچون فیلم زیبای این فیلم را نیز دوست داشتم هر چند فضای دو فیلم کاملاً متفاوت است .
قصه در مورد مرد جوانی است که با موتور به روی در خانه های مختلف تبلیغات می چسباند و بعد از چند ساعت اگر کسی تبلیغات را برندارد متوجه می شود که خانه خالی است . مرد جوان وارد یکی از این خانه های خالی می شود ، حمام می کند ،آشپزی می کند، اما در عین حال وسایل خراب خانه را تعمیر می کند، لباسهای افراد خانه را می شورد( با دست و بدون استفاده از ماشین لباسشویی )،گل ها را آب می دهد و بعد از سپری کردن یک شب بدون اینکه چیزی بردارد،آنجا را به سوی خانه ی خالی دیگری ترک می کند.او با ورود به هر خانه وارد دنیای صاحبان خانه می شود،به پیام های تلفنشان گوش می دهد ببیند کجا هستند ، با قاب عکس های آنها عکس می گیرد ، گویی خود را عضوی از آنها می داند . ...
ادامه مطلب سومین فیلمی است که از کیم کی دوک دیدم .به نظرم ،فیلم در نکوهش جهان امروز بشر است ، جهانی با دست آوردهایی عظیم در علم و تکنولوژی،اما این جهان نو بشر را به جایی رسانده که ماسک بزند ، جراحی پلاستیک کند ، تغییر چهره دهد تا زندگی برایش خوشایند شود و احساس خوشبختی کند ، تا عشق برایش دست یافتنی باشد.کیم کی دوک به زیبایی نشان می دهد که جهان مدرن نه تنها خوشبختی را به بشر نداده بلکه او را به تباهی کشانده و بشر را از خود، از زندگی ، از عشق ، از زیبایی ، از سادگی و از خوشبختی دور کرده است.
زن در این دنیای مدرن و شیک همچنان بازیچه مرد است . دو سکانس در فیلم به خوبی این حرف را به ما می زنند ، یکی سکانسی است که جی وو (Ji-Woo) همراه دوستانش و سه دختر است در خانه و در حال خوردن مشروب هستند و دیگری سکانسی دوباره با دوستان و سه دختر دیگر در حمام که پاهایشان در آب است و هر کدام از مردها به قید قرعه(با قایق...
ادامه مطلب چهارشنبه اولین ساخته سروش محمد زاده است ، فیلم غمگین و واقع گرا است . قصه در مورد قصاص است ، سوژه ای که کارگردان های مختلف سراغ آن رفته اند ، اما خوب چهارشنبه با زاویه دیگر به سوژه پرداخته و همین اولین نکته ی مثبت فیلم است. قصاص و بخشیدن و نبخشیدن موضوعی است که ما را با دنیای یک خانواده آشنا می کند ، دو خواهر و دو برادر ، دو خواهر خانه نشین هستند و دو برادر یکی پیک موتوری است و دیگری با وانت پیکان اسباب مردم را جا به جا می کند . در طول فیلم با جزئیات زندگی آن ها آشنا می شویم و مشکلاتشان را می فهمیم .
شهاب حسینی در نقش سلیم خوب ظاهر شده اما عالی نیست ، بار اصلی فیلم بر دوش طاهر با بازی آرمان درویش است . طاهر در دل شهر ، در کوچه ها و پس کوچه ها و خیابان ها به دنبال جور کردن پول سهم الارث برادرش است. او به چیزی جز انتقام فکر نمی کند و مصرانه به دنبال اجرای قصاص است .نکته ی مثبت دیگر فیلم ای...
ادامه مطلب کمان چهارمین فیلمی است که از کیم کی دوک دیدم . فیلم مانند چوب گلف (3iron) کم دیالوگ است ،دو شخصیت اصلی فیلم سخنی نمی گویند و جز چند بار در گوشی حرف زدن که ما نمی شنویم چیزی نمی گویند . کم دیالوگی مختصه بسیاری از کارهای کیم کی دوک است ، او علاقه دارد حرفش را با تصویر بزند ، با تصویر به شخصیت ها عمق دهد و مفاهیم را منتقل کند .
قصه ی فیلم در مورد پیرمرد و دختر نوجوانی است که به تنهایی در یک قایق ماهیگیری شناور در دریا زندگی می کنند . دختر را پیرمرد ده سال پیش پیدا کرده و به دور از جهان بیرون در دریا و در داخل قایق بزرگ کرده ، اکنون چند ماهی به 17 سالگی دختر رسیده و پیرمرد بی صبرانه روزها را روی تقویم خط می زند تا به 17 سالگی دختر برسد و با او ازدواج کند . دختر شاداب و خوشحال به نظر می رسد ، او از دنیای بیرون خبری ندارد ، به یاد فیلم اتاق (The Room 2015) افتادم که پسر بچه ای در اتاقی که مادر...
ادامه مطلب اولین فیلم کارگردان چینی انگ لی (Ang Lee) است که دیدم .فیلم در مورد قبول کردن یا نکردن افراد همجنس گرا در فرهنگ یک خانواده شرقی است.تفاوت های جوامع شرقی و غربی را در طول فیلم بویژه با آمدن پدر و مادر و در مراسم عروسی می بینیم.اما حرف اصلی فیلم جدا از شرق و غربی بودن تضاد بین سنت و مدرنیته است در مورد موضوع خاص همجنسگرایی.در ابتدای فیلم در سکانسی می بینیم که همسایه های این دو نفر همجنسگرا که با هم زندگی می کنند ، به راحتی با این مسئله کنار نیامده اند و آن ها را با به طور عادی نپذیرفته اند .روند قانونی شدن ازدواج همنجسگرایان در غرب داستان خاص خود را دارد اما هنوز فرهنگ عامه جوامع غربی با این مسئله کنار نیامده است ، چه رسد به جوامع سنتی شرقی.
ضیافت عروسی در مورد جوان چینی(تایوانی) است و بیشتر دقایق زبان فیلم چینی است اما فیلم در آمریکا جریان دارد و در مورد چینی های مهاجر است.وای تانگ (Wai-Tu...
ادامه مطلب دومین فیلم انگ لی است که دیدم و به نظرم ار فیلم ضیافت عروسی(The Wedding Banquet) بهتر بود . بخور بنوش مرد زن داستان زندگی است و امید ، داستان مزه کردن است و چشیدن و لذت بردن ، داستان عشق است و خانواده، داستان آشپزی است و غذا . به نظر پیوند غذا و آشپزی با دیگر موارد ذکر شده در وهله اول سخت و نا به جا به نظر می رسد اما انگ لی به خوبی این کار را کرده است.کارگردان غذا و آشپزی را به خوبی و با معنی در قصه اش گنجانده است.در صحنه های آغازین فیلم،آشپزی کردن و هنر به خرج دادن پدر (چو) به قشنگی به بیننده نشان می دهد که یک تدارک وسیع در راه است برای نهار و در ادامه در می یابیم نقطه ی اتصال این خانواده همین نهار یکشنبه است.
قصه در مورد یک خانواده تایوانی است که مادر در گذشته ، پدر (چو) یک سر آشپز ماهر و حرفه ای است و سه دختر دارد،جیاجین که معلم شیمی است و مسیحی شده و به کلیسا می رود ، جیا چین که کا...
ادامه مطلب